کنگان نیوز" رايحه ي دل انگيز مدرسه از همين نزديكي ها به مشام مي رسد.باز هم نونهالان جامعه در محيط صميمي مدرسه همديگز را همانند برگ هايي در آغوش نسيم ملاقات مي كنند.چه زيباست لطافت چنين روزهايي.

اين افتخاري است كه خداوند به ما فرهنگيان عطا نموده است.نمي خواهم كه گل احساسم را ارغواني يا شقايقي نشان دهم.بلكه اين احساس من بدون اغراق سبدي است پر ازگلهاي رنگارنگ.دسته اي از گلوازه هاي شوق.نقشي از گل بوته هاي به تصوير درآمده بر پارچه هاي زيباي زنانه.وچه قدر مشتاقانه در انتظار گام هاي لطيف فرزندانمان برآستان بوستان علم ودانش هستيم.

شايد بگويي كه اغراق مي كني؟عوام فريبانه يا دانش آموز فريبانه مي گويي؟باوركن كه تصاوير دروني قلبم را بر اين صفحه حكاكي مي كنم.وجودم لبريز ازعشق به فززندان ايران زمين هست.درونم فرياد مي دارد:فرزندم با تمام وجود تورا دوست مي دارم.اين احساس وقتي مقدس مي شود كه فرزندان همه ي مردم را جگر گوشگان خودت بداني.

وجودت هنگامي آسماني مي شود كه عشق معلمي سراسر قلبت را تسخير نموده باشد.به قول شهيد بزرگوار رجايي عزيزبا اكتساب اين شرايط كسوت معلمي برمن و تو مبارك مي شود.


ومي دانيم كه والدبن عزيز بعد از خدا وخود من وتورا بر روي زمين مهربان ترين فرد به فرزند دلبندشان يافته اند.چگونه مي توانيم اين توقع را برآورده سازيم؟چه طور مي توانيم اين حق را ادا نماييم؟من كه نمي دانم واگر بدانم هم نمي توانم..بارسنگيني بر دوش خود احساس مي كنم كه صلابتش استقامت كوهستان ومتانت انبيا را مي طلبد.

ولطافت اين معني را هميشه نمي دانيم.مگر كه خودمان به جرگه مردمي كه نگران فرزند نو آموزشان هستند بپيونديم.وساده تر بگويم :وقتي كه معلمي نوباوه وجودش را كنار درب مدرسه اي براي فراگيري علم وتربيت پياده مي نمايد به عمق نگراني مردم پي مي برد.

پس همكاران ودوستان عزيز«همه بچه ها فرزندان من وتو هستند براي تعالي وپيشرفتشان ذوق وشوق را چاشني درسمان نماييم وخارج از هرگونه مشكلات مالي-تضادهاي سياسي-معضلات اجتماعي و...نهال وجودشان را آبياري نماييم.»

غلامحسين قاسمي